จบงาน แต่งานไม่เสร็จ…

…

จบงาน… ถึงเวลาแตกหัก…

…

ทุกครั้งที่ผม ซึ่งดูเป็นคนดีมีคุณธรรม
เจอกับคนประเภทที่น่ารังเกียจ ผมจะทำตัวดีด้วย
จะทำตัวทุเรศยังไง หน้าด้านแค่ไหน ผมก็ทนได้
ซ้ำยังพูดด้วย เล่นด้วย ได้ด้วย…

แต่… ทุกครั้งที่เจอคนนิสัยแบบนี้
ความรุนแรงภายใต้จิตสำนึกผมก็มากขึ้นด้วยเหมือนกัน
…

สิ่งที่ได้จากโครงการนี้ (แบบจริงๆ จากใจ)

- ความเกลียดชังในชนชั้นกลางงี่เง่า เหม็นเน่า และน่ารังเกียจ
- ทัศนคติต่อค่านิยมของเยาวชนไทย ยึดติดในวัตถุ และความสบาย

ที่ดีๆ ก็มี…
- ได้รู้จักกับคนดีๆ คนที่จริงใจ อยากทำอะไรให้สังคมเหมือนๆกัน
แต่ก็ดันมีมุสิกสวะบางจำพวกที่แอบแฝงมาหาผลประโยชน์จากโครงการดีๆ
ราวกับ พวกนักการเมืองสันดานหมาทั่วไปที่ชอบงาบโน่น งาบนี่ งาบภาษีเรา

…………..

ฟังดูหยาบคาย รุนแรง และใช้อารมณ์นะครับ
แต่เป็นเรื่องน่าแปลกที่ผมค่อนข้างสงบเสงี่ยม

…………..

ชีวิตผมค่อนข้างบัดซบ…
สุขภาพของผมไม่ค่อยดี โรคแทรกซ้อนเยอะ กรรมพันธ์ก็ด้วย
ผมใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางผู้คนงี่เง่า คลั่งวัตถุ เห็นแก่ตัว
ท่ามกลางโลกทุนนิยม ผมเป็นคนที่อยู่ได้อย่างลำบากใจมากๆ คนหนึ่ง
ผมมักจะทำอะไรไม่เคยสำเร็จ เนื่องเพราะผมชอบทำอะไรเกินความสามารถตัวเอง
นอกจากงานศิลปะ บทกวี แล้วผมก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว

ผมวาดหวังว่าผมจะได้ทำงานกับคนที่เก่งกว่า… ผมผิดหวัง
หวังว่าจะได้ทำงานกับคนที่มุ่งมั่น และจริงใจ…ผมผิดหวัง
หวังจะได้ทำงานร่วมกับคนอุดมการณ์เดียวกัน…ผมผิดหวัง
ผมหวังว่าจะได้ทำงานออกมาเป็นเว็บที่สมบูรณ์…ผมก็ผิดหวังอีก

…

สิ่งเดียวที่ได้คือ บทเรียนประสบการณ์ ว่า การทำงานกับคนแบบนี้มันแย่แค่ไหน
ซึ่งก่อนหน้านี้ก็ได้รับมาพอแล้ว เจอมามากพอแล้วกับคนนิสัยแย่ๆ มาร่วมงาน
เหมือนกับบั่นทอนกำลังใจผมเล่นๆว่า ชีวิตผมคงต้องเจอกับคนแบบนี้เรื่อยไป
แม้แต่ในโครงการอาสาสมัคร…

…

อาจเป็นความผิดของผมที่เขียนโปรแกรมไม่เป็น
อาจจะเป็นความผิดที่ผมชักนำคนให้อยากทำงานไม่ได้
อาจจะเป็นความผิดที่ผมเองท้อซะก่อนจนเว็บไม่เสร็จ

……………………………………………………..

บทสรุป……..

อย่างไรก็ตาม ยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงผม
ผมก็ยังคงยึดมั่นแนวทางว่าจะทำลายชีวิตคนจำพวกนี้แบบเลือดเย็นเหมือนเดิม
ปล่อยให้คนหลงผิด หลงผิดไปสำนึกได้ตอนตาย จึงสาแก่ใจที่สุด
ยิ่งถ้าคิดได้ตอนที่ชีวิตล้มเหลวจะยิ่งถูกใจผมมากๆ
… ฟังดู ซาดิสม์ นะครับ
แต่ว่า ผมรู้สึกว่าการที่เราเป็นคนดีมากเกินไป ผมจะไม่มีความสุขหรอก
ผมยังสองจิตสองใจระหว่างการเป็นคนดี กับทำเรื่องแบบนี้
จนกระทั่งได้มาตัดสินใจกับโครงการนี้แหละครับ

ผมว่าคนบางประเภทก็สมควรมีชีวิตที่เจ็บปวด
และทุกข์ทรมานจากการกระทำของตัวเอง ซึ่งบางทีก็อาจจะเลือกไม่ได้
เราไม่ได้เลือกว่าจะเกิดมาในสังคมแบบไหน ถูกเลี้ยงแบบไหน
จะเติบโตมาเป็นคนยังไง ก็ยังเลือกไม่ได้… ทุกคนไม่ได้ตั้งใจเป็นคนเลวหรอกครับ
แต่ว่าคนนิสัยเลวๆ ควรจะต้องรับกรรมบ้างแหละ

… จบละ
ตอนนี้ผมมีความสุขดีครับ หวังว่าทีมของผมจะไม่ทะลึ่งมาอ่านไอ้นี่
ทั้งๆ ที่ปกติไม่ยอมจะมาอ่าน… แต่ถ้ามาอ่านก็ถือว่าโชคดีกับชีวิตไปละกัน