สวัสดีครับ

          วันนี้กลุ่มเราคือทั้งการ์ตูนไทย และฟื้นฟูชาวเขา ได้ฤกษ์งามยามดี (จริงเปล่าฟะ - -”) ขึ้นรถนายป้อง ซึ่งอาสาเป็นมิสเตอร์ไดรเวอร์ให้กับพวกเรา การเดินทางครั้งนี้ เราได้พิสูจน์ปรากฏการณ์ฟิสิกส์ข้อหนึ่ง เรื่อง รีโซแนนซ์ เป็นการแทรกสอดแบบเสริมกันของถนนและรถ ทำให้รถกระดกไปตามจังหวะ เพิ่มความเสียวให้กับสาวๆเบาะหลังระหว่างการเดินทางได้เป็นระยะๆ - -”
          ด้วยความที่กลัวหลง ก็ใช้อุปกรณ์อัจฉริยะ อย่าง GPS เป็นเครื่องนำทาง เราเริ่มออกเดินทางกันที่ สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินลาดพร้าวครับ แต่กว่านายนี่มันจะหาสัญญาณเจอ รถเราก็ขับไปถึงรังสิตแล้ว คือกว่ามันจะหาเส้นทางให้เรา ก็เกือบจะอยู่หน้าประตูดรีมเวิลด์แล้วอะ ถ้าไม่นับตรงนี้ก็ถือว่านาย GPS ของเราก็ทำหน้าที่ได้อย่างดีไม่มีข้อบกพร่องใดๆ รวมทั้งเรื่องความปลอดภัย ที่คอยส่งเสียงตอกย้ำ กวนประสาทคนขับ อย่างไม่หยุดไม่หย่อน เมื่อขับรถความเร็วเกิน 60กม./ชม.
          ”โปรดขับขี่อย่างระมัดระวัง และระวังเรื่องความเร็ว”

          
           ระหว่างขับรถครับเห็นเปล่า ปล่อยมือด้วย - -”

          แต่ด้วยความชำนาญของนายป้องของเรา 60 เอง เบสิค งานนี้ป๋าเหยียบมิด อยู่ดีๆ นาย GPS งอนครับ แบบว่าเลิกนำทางไปเฉยๆ - -” แบบว่าเอ้ยมีงี้ด้วยหรอ

          ทีนี้ก็มาถึงดรีมเวิลด์ โปรโมชั่นเดือนนี้ เพียงท่านผู้มีเกียรตินำฝาเป๊ปซี่ขนาดใดก็ได้ จำนวน 3 จีบ หรือ 2 เกลียว ก็เอาไปลดราคาบัตรรวมเครื่องเล่น ได้ จากราคาปกติ 330 บาท เหลือเพียง 280 บาท เท่านั้น! งานนี้เราก็เพิ่งมารู้กันแถวๆ หน้าที่ขายตั๋วแหละครับ ตอนแรกกะว่าจะไปซื้อ เป๊ปซี่กิน แต่แล้วความโชคดีก็หล่นทับพวกเรา เนื่องจากมีท่านผู้มีเกียรติกลุ่มหนึ่งทำ 12 จีบ หล่นไว้ และด้วยความที่นายจั้มเตรียมพร้อมครับ ควักออกมาทันทีอีก 4 เกลียว อ้าว พอดีเลย 6 คน เยี่ยมไปเลยครับ เพราะถ้ามีหวังไปกินไอเป๊ปซี่เพื่อเอาเจ้า 3 จีบมาลด 50 บาท มีหวังไปนั่งตัวงอปวดท้องอยู่บนไวกิ้ง ไม่ก็เอาเป๊ปซี่ไปแจกเพื่อนๆแถวหน้า ระหว่างนั่งรถไฟเหาะเป็นแน่แท้ แต่ก่อนที่จะหยิบถุง 12 จีบนั้นขึ้นมาจากพื้นนั้น ทางเราก็ได้สอบถาม ท่านผู้มีเกียรติรอบๆตัวแล้ว ว่ามีท่านใดเป็นเจ้าของ แต่ก็ไร้ซึ่งตัวตน ทางเราก็เลยตีความไปว่าคงเป็นเพราะ สวรรค์มีตา จึงประธานถุงจีบ มาให้เรา ขอบคุณคร้าบบบ ( 200฿ เลยนะนั่น ) 

           พอเข้ามาถึงเมืองแห่งความสุข ตามโบราณท่านสอนไว้ บางคนในกลุ่มเราก็สามารถปฏิบัติตามได้อย่างดีครับ
           เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม

          
           แต่ท่าทางเค้าคงจะหลิ่วมากไปครับ เนียนซะเราแยกกันไม่ออกเลยว่า ไอตัวฟ้าๆ กับเค้าคนนั้นอะ อันไหนตัวจริง - -” คนนั้นอะเห็นยังๆในรูปๆ (ผมไม่ได้ใบ้นะ ในรูปมีหลายคน หาเอาเองๆ :->)

           เข้าไปก็ซ่าเลยครับ ไวกิ้ง ลุยเลย ตอนแรก ผมกับจั้มก็เสียวครับ แบบมันสูงอะ - -” แต่ด้วยสปิริต จ่ายแล้วต้องเอาให้คุ้ม เล่นเว้ยเล่น!
           และแล้วก็ไปต่อแถว ได้เห็นหน้าผู้เล่นรอบก่อนเราอย่างใกล้ชิด สปิริตถดถอยครับ แต่ความงกยังครอบงำจิตใจอยู่ ยังไงข้าก็จะเล่น

           ไวกิ้ง ที่นี่ มี Mascott ครับ พอดีไม่ได้ถ่ายมา มัวแต่ตื่นเต้น เค้าเต้นเข้าจังหวะดีมาก เด้งซ้าย เด้งขวา เด้งหน้า เด้งหลัง แบบเยี่ยม! ไปเลยลูกพี่ ปลุกอารมณ์ดีมาก แล้วก็มาถึงชุดเรา ป้อง พริม แก้ม เต็ก เลือกนั่งปริญญาเอกครับ ของผมกับจั้ม ได้ปริญญาโท ไม่ใช่กลัวนะ แต่ที่เต็ม ไม่งั้นมีหรอจะพลาด - -” แล้วมันก็เริ่มครับ ค่อยๆแกว่ง เริ่มจากช้าๆก่อนให้ตายใจ เผลอแป้ปเดียว โอ้วววแม่เจ้า สูงโคตรรรร ประมาณว่า ขึ้นไป อ่าวเฮ้ยมองเห็นสระบุรี (อันนี้ก็เว่อร์ไป) แกว่งไปแกว่งมาอยู่นานมาก ผมก็ภาวนาในใจ จบซักทีเซ่ๆๆๆๆ มันไม่จบอะดิ ยิ่งคิดทำไมมันยิ่งสูงวะเนี่ย งานนี้ป้องผู้นำทีมของเรา ให้สัมภาษณ์หลังกลับมาจากสวนสนุกว่า ไวกิ้งเบๆ (แต่เล่นเสร็จ พี่ท่านวิ่งเข้าห้องน้ำคนแรกเลย ไปทำไรไม่บอก รู้แต่มีเสียงตุ๋ม - -”)
           หลังจากป้องเสร็จภารกิจ พวกเราก็เข้าไปเล่นบ้านผีสิงต่อครับ มันอยู่ข้างๆกับไอไวกิ้งอะแหละ เข้าไปก็ขำๆครับ ผีมันทำงานช้าอะ เซ็งเลย เดินไปถึงยืนรอ เมื่อไหร่จะมาหลอกกรูว้าๆๆๆๆๆ อยากโดนหลอกอะ - -” แล้วก็ออก แต่ก่อนออกก็ได้ตื่นเต้นเล็กๆครับ ตัวสูงเกิน ไอหัวผีอะ มันหล่นมาใส่หัวผมพอดีเลย - -” ความรู้สึกตอนนั้นนะสยองมากๆ ผมผีมันสากๆ หัวก็แข็งๆอะครับ สยิวกิ๊วมาก - -”
           — พิมพ์มาเยอะแล้ว ขอเวลานอกกินน้ำครับ — 
           แล้วก็ไปเล่นรถบั้มครับ เพราะคนน้อยดีและก็อยู่ระแวกๆนั้นด้วย พอและรถบั้มไม่รู้จะบรรยายอะไร ขับรถชนกัน(อืมมม น่าคิดๆ - -” จริงปะเพื่อนๆ) แล้วก็หัวเราะ แต่ก็มันนะ
           กองทัพต้องเดินด้วยท้องครับ ที่พึ่งในนั้นมันก็มีอยู่อย่างเดียว ไก่ทอดท่านผู้พัน เข้าไปสั่ง Bucket set มา 2 ชุด + เป๊ปซี่ 2 แก้ว ประมาณว่า sponser หลักของที่นี่ยกให้ KFC กับ PEPSI ไปเต็มๆ เมื่ออาหารมาเสิร์ฟ ไม่รอช้าครับ สาวได้สาวเอา ภาพเพียงภาพเดียวสามารถแทนได้ล้านคำพูดครับ (แต่ทีนี้หลายภาพอะ ก็แทนหลายล้านคำพูด แป้กปะ)
               
              
               
                                

           กินเสร็จก็เริ่มเล่นครับ 2 มือถือซอส แล้วก็เริ่มวาดดดด
           

           แล้วก็เดินจะไปเล่น แกรนด์แคนยอนครับ ระหว่างทาง ทนความอยากต่อไปไม่ไหว ก็เลยเข้าซุ้มยิงปืนชิงตุ๊กตาครับ แบบว่ามี Sale ด้วยอะ เกมส์ละ 40 ถ้าน้องเล่น 3  เกมส์ พี่ให้เลย 3 เกมส์ 100 - -” แบบงง มีงี้ด้วยหรอเนี่ย ก็ค่อยๆยิงกันไปครับ 25 นัด เป็นปืนเลเซอร์
                              135 คะแนน ได้ตุ๊กตากบตัวเล็ก
                              140 คะแนน ได้เป้ลิง
                              150 คะแนน ได้ตุ๊กตาตัวใหญ่
           และแล้วก็ตามฟอร์มครับ แห้วอะ ขาดไป 7 คะแนน เหมือนว่ายิงลม ไป 2 นัด เสียดายกระสุนมาก ไม่งั้นก็ได้กบมาตัวนึงแหละน่า
          
           ถึงแล้วครับ แกรนด์แคนยอน คิดแว้บแรกเลย ไม่เปียกร้อกก (แต่ก็เห้นอยู่ทนโท้ ว่าเค้าขายเสื้อกันฝนอยู่หน้าทางเข้า) ลุยเลยครับ พอขึ้นเรือ (ผมไม่รู้จะเรียกว่าเรือหรือว่าอะไรดี กลมๆเหลือง หมุนไปหมุนมาได้อะ) ไปแต่ละคนนั่งไม่เป็นสุขเลย หลบซ้ายทีขวาที หนีน้ำกันใหญ่ ก็เลยได้กันไปคนละลิตร 2 ลิตร แต่ป้องครับ อิ่มๆอยู่ลุกไม่ขึ้น พี่ท่านนั่งจุ้มปุ้ก อยุ่กับที่ ด้วยหลักที่ว่า ถ้าน้ำหนักเยอะๆ มันจะหมุนหนีร่องน้ำไปเอง ทฤษฎีของเค้าก็ถูกต้องครับ เลยได้รางวัลขนกลับบ้านไป หลาย 10 ลิตร พอเรือเจ้ากำมาถึงสถานีเจอป้ายครับ “ห้ามลุกขึ้นยืน” แต่ก็เออนะ ยืนไปแล้วอะ - -”
           ชุ่มฉ่ำกันมาถ้วนหน้า ว่าจะไปหาอะไรเล่นที่มันหมุนๆ เสียว เพื่อให้ตัวแห้งๆซะหน่อย เดินไปเดินมาก็เจอการ์ตูนครับ เอาน่า ขอซักแชะ
          
          ที่มันฝ้าๆไปนิดคือตอนเล่นแกรนด์ เค้าจะมีถุงมาใส่กล้องกันเปียกครับ แต่ลืมเอาออกถ่ายมันทั้งถุงข้าวแกงนั่นแหละ

          เถียงกันอยู่ซักพัก เนื่องด้วยหลายคนยังไม่หายมึนจากไวกิ้ง ก็เลยเดินขึ้นไปเล่นโกคาร์ทกันก่อน ในตอนแรก สาวๆกับจั้มคิดหนักครับ ขอเวลานอกจัดการกับสภาพคล่องของตนเองกันสักครู่ครับ ระหว่างนั้นป้อง เต็ก และผม เลยเดินไปซื้อคูปองมาเล่นก่อน 70 บาทต่อรอบ แพงจริงๆ! มันไม่รวมอยู่ในบัตรรวมเครื่องเล่นด้วยครับ ไม่งั้นแถวคงยาวกว่าอีกนี้ แล้วพอซื้อกำลังจะเสร็จหันมาอีกที เจอ 2 สาว กับอีก 1 หนุ่ม มาต่อคิวซื้อพอดี ที่ชอบมากเลยคือก่อนสวมหมวกกันน็อคเค้าให้หมวกอาบน้ำมาใส่ครับ เพราะหมวกกันน๊อคจริงๆสกปรกมาก แบบกลิ่นโชยตั้งแต่ยังไม่ได้ใส่อะ 
          Let’s go ครับ เสียงจากคนคุมโกคาร์ท พี่เค้าดุมากๆ ของเล่นอันอื่นคุมไป ขำๆไป อันนี้พี่เล่นเครียดตลอดเวลาเลย คงเพราะมันอันตรายมั้ง รถวิ่งได้ใจมากครับ มันเร็วเท่ากันทุกคันเลยอะ -*- แซงไม่ได้เลย ต้องอาศัยช่วงทางโค้งเบียดๆเข้าไปแทน ยังไม่ทันจะสะใจ หมดเวลารอบซะแล้ว ชิดซ้าย เข้าสถานีด้วยครับ ได้ยินเสียงนี้แล้วเซ็งเลยตั้ง 70 แหนะ พอลงมา นี่โม้กันมันเลยครับ ป้องนำโด่งเข้าเป็นที่ 1 ของกลุ่ม ที่ 2 ของรอบ เต็กกับจ้ำไล่บี้กันอยู่ ตามมาติดๆ ด้วยผมกับพริมที่จี้ท้ายติดๆ แต่แก้มเนียนครับ มาแบบเงียบเชี้ยบ แล้วก็แซงไปอย่างไร้ร่องรอย งงเลย เข้าเส้นชัยไปตอนไหนฟะ 
          ต่อจากนั้นก็เลยเดินไปเล่น Raptor ครับ แก้มเค้าอยากเล่นมากอันนี้ เพื่อนๆ พี่ๆ ก็เลยตามใจนิสสนึง เห็นคิวแล้วแบบยาวโคตรๆ แต่ก็ต่อ อดทนๆ
         
          อันนี้ก็ระหว่างต่อคิวครับ ไม่มีอะไรจะทำ ถ่ายรูปเล่นกันซักแชะ 2 แชะดีกว่า รูปอีก 2 สาวไม่มีครับ พอดีแล้วถ่ายแล้วหน้าเค้าบาน เลยแอบลบกันไปตอนไหนไม่รู้ โถ่ๆ เซ็งเลย พอมาถึงรอบของเราครับ ก่อนอื่นพวกที่ใส่แตะเค้าให้ถอดครับ เดี๋ยวเกี้ยจะกระเด็นใส่หน้าท่านผู้มีเกียรติที่เคราะห์ร้ายได้ พวกเราเลือกนั่งที่จุดสูงสุดครับ เวลาถูกขย่มจะได้มันๆ แล้วมันก็เริ่มขึ้นครับ ตอนแรกก็ เซิบๆ ก่อน เขย่าขึ้นเขย่าลง เร้าอารมณ์ก่อน แล้วจากนั้นก็เริ่มหมุนๆๆๆๆ เอ้ยหมุนเร็วมาก มันๆพี่ ขอเร็วอีกๆ พอมันหมุนเร็วๆ แล้วไม่ต้องเกาะครับ ตามหลักฟิสิกส์เรื่องแรงหนีศูนย์กลาง - -” แต่ถ้าหมุนช้าๆ ไม่เกาะ เดี๋ยวกลิ้ง
           
          ดูหน้าแต่ละคนที่ครับ พร้อมจะปลิวแล้ววววว แต่รูปแรก งานนี้น้องพริมของเรา สู้ตายค่ะ :D
          
          ไอเครื่องเล่นพวกนี้มันแปลกนะครับ ตอนเล่นแบบว่า มันอะ สนุกสุดยอด พอลงมาซักพัก มันเริ่มมึนอีกแล้วว - -”
         
          ตอนนี้พลพรรคของเราเริ่มแตกออกเป็น 2 ทีมครับ การ์ตูนไทย ขอตัวไปเล่น เฮอริเคน (อันทีจริงผมก็อยากเล่นนะ)
          แล้วฟื้นฟูชาวเขา ขอไปลุย โกคาร์ท อีกครับ มันติดใจ ก็แยกย้ายกันไปครับ แล้วมาเจอกันที่หน้าบ้านยักษ์
           
          เอ่อ น้องพริมครับ ไปแอบอยู่ในไม้กวาดทำไมอะ - -”

                           
          งานนี้เต็กของเรา ขอวัดรอยเท้าครับ ยักษ์นะน้อง แหมม ทำอย่างกับรุ่นเดี่ยวกัน - -”

          แต่ได้ข่าวว่าหลังจาก เฮอริเคน ไป 1 รอบน้องแก้มของเรา เกิดอาการเมาเล็กๆ ขอนั่ง Away อยู่คนเดียว รอเพื่อนๆอยู่หน้าบ้านยักษ์ดีกว่า ปล่อยให้ อีก 2 การ์ตูน ไปเล่นรถไฟเหาะ กันต่อ
          ระหว่างนั้นก็มีพาเหรดครับก็ยืนดู อืมม น่ารักดีเนอะ เหมือนย้อนกลับไปยังวันวานเมื่อยังเด็กอีกครั้งครับ
           
           
            
          
          มาถึงเวลานี้ก็เป็นเวลา ราวๆ 4 โมงครึ่งแล้วครับ ได้เวลากลับกันซักที ตอนออกก็ได้เดินผ่านสวนวาเลนไทน์ เลยแวะกันถ่ายรูปนิดหน่อยๆ
ตอนแรกก็มีผมถ่ายอยู่คนเดียวอะ ตอนหลังๆ เริ่มกล้ากัน ถ่ายกันไม่หยุดเลย :D
                     
           
                                   

          และแล้วก็จบทริปดรีมเวิลด์ของพวกเราครับ ชาวการ์ตูน กับ ชาวเขา - -”
          ทุกคนก็กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ 555 จิงเปล่าเนอะๆๆ

ปล. 1. งานนี้ดูเหมือนตั้งใจ up Blog มากกว่างานอีกอะ