หลังจากอบรมค่ายอาสาพัฒนาเว็บไซค์ที่จัดโดย young webmaster club นั้นผมสัมผัสได้ถึงความรู้สึกดีๆที่เพื่อนๆทุกๆกลุ่มนั้นพยายามเข้าใจในหน้าที่ๆได้รับและถูกมอบหมายเพื่อทำให้คำว่า “อาสา” นั้นคือ “รูปธรรมที่สมบูรณ์ที่สุด”

วันข้างหน้านั้นเป็นทางเดินที่ถูกกำหนดโดยใครข้างบน หรือ คนที่คุณก็รู้ว่าใคร ผมเองก็เชื่ออย่างนั้นแต่สิ่งหนึ่งที่ผมเชื่อมาตลอดทั้งชีวิต คือ การที่เรามีชีวิตอยู่กับสิ่งที่เราทุกคนต่างก็เรียกมันว่า “ปัจจุบัน” ไม่ว่าความฝันจะงดงามมากเพียงไหน ไม่ว่าสิ่งที่เราเรียกว่าความจริง คือ สิ่งที่เป็นอยู่ หรือว่าคนยังจะรักษา “ขนรักแร้” เพื่อความสวยงาม และเป็นความภาคภูมิใจก็ตาม แต่วันนี้ เวลานี้ผมและเพื่อนๆกลุ่มอาสาอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม ครองแครง (อยุธยา) จะทำสิ่งที่เราเข้าใจเหมือนกันว่า

“เราจะเอาใจเราไปใส่ใจเค้าให้ได้” เพื่อให้ความรู้สึกที่เรียกว่า “เอาใจเค้ามาใส่ใจเรา” นั้นไม่ยากเกินไป ..

“วันธรรมดาวันหนึ่ง”….กับการถ่ายทอดสิ่งที่ตัวเองคิดออกมาเป็นตัวอักษรมันช่างน่าสนุกและน่าติดตามตัวเองเหมือนกันว่า เราจะเปลี่ยน”วันธรรมดาวันนี้” เป็น “วันพิเศษ” ได้เมื่อถึงวันนั้นรึเปล่า….จริงรึเปล่าครับท่านผู้ชม